Το μέλι και η στάχτη του Θεού

Είμαστε σκέψεις, χειρονομίες, σιωπές του Θεού. Κάποιες φορές, στα όνειρά μας, γινόμαστε το γέλιο του. Ζωγράφος, αισθητικός και λαογράφος, μα πάνω από όλα μνημειώδης πεζοπόρος και δαιδαλώδης αφηγητής, ο Τζούλιο Καΐμη (1897-1982) από νωρίς προικίστηκε για αφανής. Βαρήκοος, πρώην εύπορος και ξένος της σαρκός, ρίχτηκε σε έναν κόσμο που ο στοχασμός του δεν εξυπηρετούσε κανέναν.