Αποτελεί κοινοτοπία να επαναλάβει κανείς ότι η “Οδύσσεια” είναι ποίημα ανυπέρβλητο, τόσο για το σύστημα αξιών που τη διέπει όσο και για τον εκπληκτικό τρόπο σύνθεσης και παρουσίασης του πολύμορφου και πολυσήμαντου υλικού της. Δυσκολίες παρουσιάζονται στη διδασκαλία της σε δωδεκάχρονα παιδιά, αν δεν περιοριστεί στο παραμύθι. Είναι όμως και πρόκληση η ερμηνευτική προσπάθεια των ιδεών της, όπως και της τέχνης και τεχνικής της, γιατί ο βαθμός επιτυχίας μιας ερμηνευτικής διδασκαλίας μπορεί να καθορίσει και τη σχέση των μικρών μαθητών με τη λογοτεχνία, δεδομένου ότι η “Οδύσσεια” είναι το πρώτο λογοτεχνικό έργο που μελετούν συστηματικά τα παιδιά.
