Όταν ο μικρός Τίμος άνοιξε με φούρια την πόρτα έτοιμος να κάνει τις σκανταλιές του, έμεινε με το γλειφιντζούρι στο στόμα. Μπροστά του ήταν ο… Παππούς του! Αυτός που είχε πάει στον ουρανό! Μα πώς; Τον είχε αφήσει ο θεούλης να κατέβει πάλι στη γη;
«Η ενόραση του κόσμου μέσα από τα παιδικά μάτια του ήρωά της και η κριτική του στάση απέναντι σε πρόσωπα και πράγματα διαποτίζουν τον αναγνώστη της με μια καθαρά ποιητική διάθεση».
Τάκης Μενδράκος, ΕΠΙΚΑΙΡΑ
«Μια πολύ τρυφερή και κεφάτη νουβέλα για την αγάπη ανάμεσα σ’ ένα παιδί κι έναν γερούλη».
Πόλυ Μηλιώρη, ΠΑΝΘΕΟΝ
